عمار با بصیرت

این روزها اصلاح­طلبان و اصحاب فتنه آمریکایی – اسرائیلی ۸۸ تمام تلاش خود را انجام می­دهند تا مردم را دچار یک فراموشی بزرگ کنند. آن هم فراموشی چیزی که ایجاد و تداومش به دست این عناصر وطن­فروش از همان ابتدا، با هدف ساقط نمودن کیان نظام اسلامی‌و در رأس آن ولایت فقیه بود.

سخنان اخیر چهره­های شاخص جریان اصلاح­طلب –بخوانید استحاله­طلب- حاکی از این حقیقت است که این طیف شکست­خورده به شدت از این که مردم اقدامات فتنه­جویانه آنها را در سال ۸۸ به یاد داشته­باشند و رأی یازدهم خود به رئیس­جمهور آینده را بر مبنای این خاطره سیاه به صندوق بیندازند نگرانند. به همین دلیل است که وابستگان آنها در گوشه و کنار تمام همّ و غم خود را خوراندن قرص مجازی فراموشی به ملت قرار داده­اند. قضیه آنجا جالب­تر می‌شود که این عناصر فتنه­گر نه­تنها پس از آن همه لطماتی که به نظام مقدس اسلامی‌وارد آوردند از پیشگاه مردم و رهبری عذرخواهی نمی­کنند، بلکه با وقاحت تمام و با ژستی کاملاً طلبکارانه معتقدند اساساً کاری نکرده­اند که لازم باشد بابت آن عذری بخواهند. گویی متهم کردن نظام پاک جمهوری اسلامی‌به تقلب در انتخابات، همراه شدن با دشمنان درجه یک اسلام و انقلاب، کشته­سازی‌های دروغین در جریان تجمعات غیرقانونی و ده­ها اقدام ضدامنیتی دیگر که نتیجه­ای جز بازی با آبروی نظامی‌که با خون ده­ها هزار شهید به بار نشسته بود نداشت، در نگاه این فتنه­گران کاری نه­چندان مهم و حاشیه­ای تلقی می‌شود. موسوی خویینی­ها که خود از رئوس این طیف استحاله طلب است در واکنش به این خواست عمومی‌ملت مبنی بر لزوم برائت از سران فتنه می‌گوید:

ما خودمان آقای موسوی را به عنوان کاندیدا معرفی کردیم، و او مدعی است رأیش را خورده‌اند و هنوز تکلیف این مسأله روشن نشده است چون یک طرف دعوا را بر کرسی نشانده‌اند وطرف دیگر را در خانه‌اش زندانی کرده‌اند، حالا ما از او برائت بجوییم تا بتوانیم در انتخابات شرکت کنیم و آنان همین داستان را دوباره تکرار کنند. کدام عقل سیاسی به ما اجازه این کار را می‌دهد؟

در صحبت­های اخیر عناصر مختلف طیف سیاسی اصلاحات هیچ نشانه­ای از احساس ندامت و حتی شائبه عذرخواهی از ملت وجود ندارد، اما از آن سو تا چشم کار می­کند و گوش می­شنود پر است از اظهارات طلبکارانه و گاهاً فریبکارانه در جهت سناریوی فراموشی اجباری فتنه.

محمد خاتمی‌که خود را رهبر اصلاحات می­داند پیش از انتخابات نهم مجلس با وقاحتی مثال زدنی که گویا سکه رایج میان او و دوستان هم طیفش می­باشد، حضور اصلاح­طلبان در عرصه انتخابات را منوط به اجرای شروطی از سوی نظام می­کند. آزادی همه زندانیان فتنه، آزادی فضای رسانه­ای در کشور و عمل به همه شئونات قانون اساسی آن چیزی است که خاتمی‌به عنوان شروط خود مطرح کرد. این شرط­ گذاری­های گاه به گاه خاتمی‌و دوستانش مصداق بارز فرافکنی برای برای دور کردن اذهان عمومی‌از همه آن جنایاتی که این فتنه­گران در سال ۸۸ انجام دادند بود.